Stichting SAAC

Ik leid Moos op tot autismehulphond met hulp van Mariolein. Sinds 2016 zit ik thuis van school door de overvraging en vele prikkels die ik niet kan verdragen. Alles buitenshuis gaf angst. Ik kwam nauwelijks buiten toen ik na het uitvallen op school depressief werd. We hebben toen huishond Noppes genomen. Hij heeft al een heel verschil gemaakt, door hem durfde ik op een gegeven moment zelf te wandelen met hem. Helaas is Noppes heel angstig waardoor we zelf al besloten hadden dat hij niet geschikt was als hulphond. Toen ik online onderzoek ging doen naar een autismehulphond kwam ik al snel bij SAAC. We hebben contact opgenomen en de intake stond gepland. 10 juli 2021 kwam Moos, een golden retriever die getest was op geschiktheid. We combineren de opleiding van Moos met autisme begeleiding waardoor het door de gemeente vergoedt wordt! Dat is heel erg fijn. Het contact met Mariolein en SAAC loopt er goed! We zijn erg tevreden. Ze heeft veel ervaring met ASS en kijkt wat voor jou werkt. Als je iets niet wilt of niet fijn vindt is dit geen probleem en doen we dat ook niet. Ik mag altijd appen en dan belt ze me of we lossen de vraag op met een appje. Door Moos durf ik zelf naar de winkel of naar de kapper. Ik vond het lastig dat ik nu opviel met een hond maar dat wende heel snel. Dat je een hulphond bij je hebt geeft al aan dat er iets is. Je hebt altijd iets om over te praten en mensen zijn op een goeie manier geïnteresseerd. Daardoor kom je meer tussen de mensen. Moos geeft mij ook structuur. Ik moet uit bed om hem uit te laten. Vroeg opstaan lukt nog niet dus daarom hebben we hem leren uitslapen;) Een autismebegeleidingshond geeft veiligheid en structuur. En het allerbelangrijkste is dat je maatje overal mee naar toe mag! Moos is net 1 jaar en ik maak stappen die ik zonder hulphond niet had kunnen zetten.
Levi en Moos